Dit is even een blog om te testen, dit is het eerste blog.
Waarom de sneeuw precies is wat we nu nodig hebben. Het nieuwe jaar is pas net onderweg en de meesten van ons staan waarschijnlijk alweer in de ‘hoogste versnelling’. De goede voornemens, de volle mailboxen als je weer opstart en de druk om 2026 knallend te starten. En toen begon het te sneeuwen en bleef het sneeuwen. Psychologisch gezien doet sneeuw iets interessants met ons. De wereld wordt letterlijk en figuurlijk ‘gedempt’. Je kan niet meer zo snel en je kind komt naar boven om ook lekker in die sneeuw te ravotten. Herken je dat? Waarom deze vertraging stiekem een geschenk is? * Gedwongen overgave: we hebben geen controle over het weer. Die afspraak die niet doorgaat of de trein die niet rijdt? Het dwingt ons om de controle even los te laten. Dat verlaagt het cortisolgehalte (ons stresshormoon). En mee te vertragen in wat er is in plaats van wat er zou moeten. * De focus gaat over op de ‘micro-wereld’: sneeuw haalt de vaart uit de jachtigheid. In plaats van naar de horizon te rennen, kijken we naar waar we onze voeten neerzetten. Het brengt ons terug in het ‘nu’. * Collectieve pauze: Er ontstaat een soort gedeelde rust. We ‘mogen’ even wat langzamer doen van de natuur. Juist aan het begin van het jaar, waarin de druk om te presteren vaak onrealistisch hoog ligt, herinnert de sneeuw ons eraan dat vertraging niet hetzelfde is als stilstand. Soms is een pas op de plaats dé manier om met meer helderheid weer vooruit te gaan. En kijk vooral, kijk vooral naar de mooiste plaatjes. Geniet van de rust zolang het blijft liggen. De wereld draait straks wel weer hard genoeg. En als dit te snel voor je gaat, weet ons dan te vinden.